Vakgenoten over
Mary Schoonheyt

‘Mary is na haar grafische opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie vrij snel installaties gaan maken. In de zestiger jaren was dat een gewaagde stap.  Museum Fodor (een dependance van het Stedelijk Museum) exposeerde van Mary indrukwekkende labyrinten van spiegels, aan de wand en op de grond en trappen en ladders, waar je visueel in verdwaalde. Mary kreeg opdrachten via de zogenaamde 1 procents regeling. Er werd een percentage van een te bouwen Rijksoverheidsgebouw  aan beeldende kunst besteed. Later werd Mary zelf commissielid die de ingezonden voorstellen beoordeelde.

In diezelfde periode, de zeventiger jaren, werd Mary ook een gedreven feministe met zeer uitgesproken ideeën. Overigens heeft dat haar beeldende werk niet zichtbaar beïnvloed. De labyrinten die ze eerst driedimensionaal uitvoerde kwamen later in gebouwen in een andere vorm, op het platte vlak terug. Kunsthistorisch wordt er eigenlijk weinig aandacht besteed aan al die werken van de 1 procents regeling in Nederland. De laatste jaren van haar leven heeft Mary geschilderd. De herinneringen uit haar Indische jeugd verbeeldde ze literairder dan haar vroegere werk, waar de abstractie een grotere rol speelde. Ze wilde het altijd aanwezige heimwee uit haar Indische kinderjaren schilderen.’